Die scheenschte Bän von Sowwerum
Allgemeine Zeitung vom 18.04.2009
Anneme Schönheitswettbewerb honn ich im Lewe noch nit teilgenomm unn hatt das aach gar nit vorgehatt unn jetz stehn ich uff ämol im Finale um die Wahl von de scheenschte Bään von Sowwerum. Bei dem Wettbewerb sinn sowohl Auswärtige zugeloss als aach Männer, Fraue unn Sowwerummer. Es Geschlecht spielt üwwerhaupt kä Roll, nur die Bään. Unn mei Finalgegner is e Gegnerin!
Also nit, dass ich mer ebbes uff mei Bän inbille det, awwer se sinn halt schonn einsame Spitze! Nit so flatschige Gurkestempel wie manche Männer, kä haarige Säbelbään unn aach kä gakeliche Storchebän! Nä, sportlich unn trotzdem elegant, griechisch-klassisch halt!
Jetz is mei Gegnerin jo die Julia Klöckner unn dem Julia sei Bän sinn aach nit von schlechte Eltere, do wolle mer uns nix vormache - e würdiger Gegner!
Durch e Fotto mit dem Julia unn mir is die Werbegemeinschaft, wo dene Wettbewerb veanstalt, jo aach uff mich uffmerksam wor. Das Fotto is am 10. Juni 2008 uffem Marktplatz uffgenomm, wo die Familienministerin von der Leyen herkomm war, ums Mehrgenerationehaus Sonja inzuweihe. Do sinn mir Schnorreberjersch doch uffgetret. Wie jetz no de offizielle Ansprache die Fottos gemacht wor sinn, hatte mir unser Ufftrittsklamotte schon an unn so isses komm, dass ich in de Bermuda- Shorts newerm Julia in seim kurze Koschtümröckelche abgelicht wor bin, währenddem die männliche
Politiker unn Industrielle all ihr beschte Armani-Monture an hatte.
Durch das Fotto is die Werbegemeinschaft druff komm, mich zu nomminiere. Die honn halt gecheckt, dass ich nit nur was uff em Kaschte honn, sondern aach Bään mit Sex-Appiel.
Wie ich mich middem Paul üwwer mei Changse unnerhall honn, sat der, das Julia wär jo de änziche Mensch, wo´s Format hätt, de Becke-Kurt als Minischterpräsident von Rheinland-Pfalz abzelöse. Es wär gescheit, trotzdem bodeständig unn nit abgehob, es hätt bei de Kanzlerin e Stän im Brett unn
Standfeschtigkeit hätt´s aach!
"Vommir aus," sat ich, "da soll´s Julia meinetweje de Becke-Kurt bei de nägschte Landtagswahle ablöse, awwer die Wahl um die scheenschte Bään von Sowwerum, die gewinn ich."
Alla dann Ihr Rolf Schnorreberjer
Die rot Lischt
Jed Johr sterwe e Haufe Dierarde aus. Die sein dann ääfach nim- mi do. Dodeweje hot mer in Woschingde e Abkumme geschloss, fa die Dierarde se schitze, wo korz devor stieh, vun dere Welt se veschwinne. Bei manche Werder in unserm Dialekt erlewe mer genau es selwe. Dodeweje kumme
folchende Werder uff die Rot Lischt fa bedrohde Dialekt-Ausdrick. Die Lischt ess noo unne uff, jede Daach kumme neie dezu ...
"Du hosch dei Pullower hinnerscht-verrerscht oo unn dei Schuh dun schlabbe, du ziehsch uff wie die Wacht om Rhei!"
"Egal, wie de`s machsch, das ess gehuppst wie gehiggelt!"
"Die alt Freergääß lääft im Summer meddem Jobbe erum!"
"Mensch, hot der e Furrie in seiner Garaasch!"
"Dummel dich, es dimmelt!"
"Es Lisbeth sieht richdich äädermich aus, das mischt mie esse, e derri Gääs ess halt noch lang kää schlangges Reh!"
"Die zwää Lauserde hunn sich nanner schee gedachdelt, der ääne hot iwwerall Schinnblagge unn der anner veschamereerde Knie!"
"Ich määne neegscht, die Lääder stieht e bissi gaagelich!"
"Mama, heer uff mem Erbsebligge unn bring`s Esse uff de Disch, de Babba stieht schun met de Vorrerbää im Reff!"
"Jetz du mol ruhheere met dem Nexe vun de Katz!"
"Wann der weirer so schnäägisch ess met de Meed, dann bleibt er om Enn stieh fa Some!"
"Der Freggert wollt mer die Stumbe stribbe, do hunn ich em e paar gestribbt, dass er hinner sich in de Sabbsch gefall ess. Do muscht ne sei Mudder stribbe!"
"Ich bleiwe noch im Bett unn dun mem Strubbes e bissi rollse!"
"Was, du machsch e Eckstää-Sollo? Dann dun ich met de Bloo mol e bissi rull-le!"
"De Jaab ess heit awwer frieh aus de Wertschaft hääm, der werd noch Stallhasegedangge hunn!"
"Ich hunn kää Ambaschur fa Uffsesteije, ich dun rechder noch e bissi lungse!"
"Der spurt iwwerhääbt nit, der gieht kääner Herd noo!"
"Guck vornoondich!"
"Die Nochberschkinn hunn e Zucht vor unserm Haus gemach, do hunn ich se grad emol gestääbt!"
"Die ganze Johre horrer nix wie druff unn dewerrer gemach, bes geschdern es Hussje de Guggugg druff gebabbt hot!"
"Mei liewer Mann, du kotscht jo wie e Gerwerhund, du hosch der schee de Duft gehol!"
"Jetz guck der dene Stobbelhuppser oo, der ess gewachs wie Schessmehl, unn heit spauzt er ääm schun uff de Kopp!"
"Gescht horrer sich schee die Kutt zugerußt unn heit leijrer im Sulwer!"
"Dem Schooges hunn ich ää gescherwelt, dass er de Borrem gesucht hot!"
"Der Kumbe met dem abene Henggel stieht in dem zuene Kicheschank!"
"Denedoo met seine 10-vor-2-Fieß kammer beim Planze uff kääne Fall die Peedcher treere losse!"
"Met dere klääne Knoddel mach ich so geere Stutzebock!"
"Gummol was derdoo Pettcher im Gesicht hot, der sieht jo aus wie e Zuggerkuche!"
"Dene Agger do se zaggere unn se iee, das ess doch kää Werdei!"
Norbert Schneider
Hombes Brief
Rudolf Homberger , im Okdower 2002
E`Briefvumm Ungel Kall
Meiliib Julia,
ich honn jo gelees, dass`de jetz im Bundesdaach bisch, Na, das is jo scheen, dass de jetz in Berlin bisch. Das duut de Leit hiir aan de Noh sicher gut. Dass de die Wahlreis nit nit gleich beim eerschde Aanrannt erobert hosch, das is nit so scheen, awwer wer kann das schunn? Doch do fällt merr ebbes dezu in.
Du, un aach dei fleißische Wahlhelfer, ihr hab im ganze Landkreis Kreuznach aan di Leit Beere (Birne) ve`deelt. Ich dacht, ob das Julia e`Äckerche hot mit Beerebeem? Dei Kontrahente vun de SPD, di honn Äbbel ve`schenkt, warum das? Wejem Sündefall ve`leicht? Di Eva hatt jo aach de Adam middeme Abbel ve`fihrt, so war`s doch, Julia, odder? Du mischt das doch wisse, hosch jo di Biiwel schdudiirt, gelle? So werrd das bei dene aach gewees sein, nor warum wares bei dir Beere, di dei Leit unnerm Volk ve`deelt hadde?
Kammer mit Beere aach di Leit ve`fihre, dacht ich? Nit dass ich ebbes devun geheert hätt! Awwer do fällt merr in, dass de alt Ribbeck, der aus Ribbeck im Havelland, de Kinner immer Beere aus seim scheene Gaade ve`schenkt hot. So war`s doch, kennsch doch di Geschicht, odder?
Ja, un eenes Daachs wa de Ribbeck, der alt Mann geschdorb un keener hot de Kinner mehr Beere gebb, di`se sunnscht alle Johr kriid hadde. Alle Kinner ware traurich driwwer. Awwer... der alt Mann hatt aan sei Kinnercher gedacht, bevor`er ins Gras gebiss hatt. Er wollt e`Beer mit ins Grab nemme, saat`er zu seine Leit, als`er noch gelebt hatt. Keener wuscht warum. Doch no drei Johr, merr glaabt`s jo nit, is aus dem Grab vumm alt Ribbeck e`Beemche gewax, e`Beerebeemche; un noch e`paa Johr druff konnde di Kinner widder di scheene Beere esse, di de alt Ribbeck mit seiner Weitsicht for`se gedacht hatt.
Mei liib Julia, wenn`de derr das Geschichtche vumm Theodor Fontane, der iwwerischerns aus de Kreiznacher ihrer Partnerschdadt Neuruppin kam, genau iwwerleeje duusch, dann kimmsche dehinner, was derr dei Ungel Kall saan will: Du hosch di Beere ve`deelt, dis Johr, hosch de Wahlkreis zwar ve`lor, doch wi de alt Ribbeck hosche vorausgedacht un in drei, ve`leicht aach in viir Johr, werrd das Beemche uffgehn, werrd waxe. Es werrd noch nit
gleich Beere traan, so dick wi Kinnerkepp, doch noch e`paa Johr druff, dann treet`s beschdimmt, wenn`de ordentlich dünge duusch.
Werrsch`s sihn, di Beere werre komme un di Leit werre dann ihr Freid demit honn un saan:"Di Julia Klöckner, di hot domols den Beerebaam geplanzt, vun dem mir heit di scheene, gesunde un gude Beere ernte kenne."
Sihsche, mei Maad, un so werrsche bei de Leit immer e`gude Name honn un merr werrd dich iwwer Johre nit ve`gesse! Nor es Dünge, das darfsche halt nit ve`gesse, domusche draan denke!
Das wollt ich derr nor e`mol schreiwe, wi scheen un wohr so alde Geschichtcher sein kenne un selbscht in dere heidich, schnelllebich Zeit noch ihr Gildichkeit honn. Iwwerichens, mir honn dei Leit im "Wahlkampf" kee Beer geschenkt, scheint`s, weilich schunn zwee Äbbel in de Hand hatt.
Es griißt Dich aus unserm scheene Nahedaal
dei Ungel Kall
So, das war`s für heute
Hombes
Die Schnorreberjersch in Berlin, 1.Teil
Vom 22. bis 25. April 2009 ware mir in bildungspolitischer Mission in Berlin, ingelade von de Julia Klöckner. Mir - das ware die deutsche Edelsteinkönigin Carina Leyser, die Naheweinprinzessin Jenny Klöber, mir sechs Schnorreberjersch unn 42 unbescholtene Bürjer aus de Kreise Kreuznach unn Birkefeld.
Wie mer aus em IC gestieje sinn, hott uns das Julia ganz herzlich begrüßt. Unser Berliner Betreuer hieß Breuer unn hott wunnerbar berlinert: erscht unn letscht Silb angenuschelt unn de Rest veschluckt. Awwer mer honn en trotzdem prima vestann! Ei ja, wer die vier Schneidersch aus Niederbrombach vesteht, der hott mit de restliche Dialekte uff dere Welt kä Probleme mehr!
Gewohnt hommer im Hotel „Park Inn“ am Alex unn am zwette Tag hatte mer schonn e hart Nuss ze knacke: Vorm Besuch vom Kanzlerinnebungalow ware schärfschte Sicherheitskontrolle angesat - unn unser Leni Dickopp hatt ihr Ausweis dehäm leije geloss. Wer hott se erausgeriss? De Mehdorn! Mit ihre Bahnkart is die Leni ins Kanzleramt erinnkomm unn in de Deutsche Bundestag aach!
Dodefor honn se mir dort die Mundharmonika gefilzt. So e alter Knorzkopp von Sicherheitsbeamter hott mit Röntgeaue uff sei Röntgescherm geguckt unn sat: „In Ihrem Rucksack befindet sich eine Mundharmonika.“ „Ei allemol!“, sat ich, „die honn ich immer debei!“ „Aber nicht hier“, hott er gemänt - unn schonn war mei bescht A-Dur-Mundharmonika inneme Asservatebeutel veschwunn. Dodebei hätt ich im Plenum nur gespielt, wenn sich de Parlamentspräsident Lammert erhob hätt mit de Worte: „Ich erfahre soeben, dass sich der Mundharmonikavirtuose Rudolfo Schnorrenberger im hohen Haus befindet. Bitte geben Sie uns die Ehre und spielen für uns!“
Wie mer um punkt neun uff die Besuchertribün durfte, ware kaum Abgeordnete im Plenum. Ob deshalb de Gesetzesentwurf von de Bundesregierung „zum Schutz aller Personen vor dem Verschwindenlassen“ an e Ausschuss übberwies wor is? De Guido Westerwelle hott extra nommol nogefrot, ob der Gesetzesentwurf werklich so häße det. Unn aach sonscht schien käner e blasser Dunscht zu honn, um was es dodebei gang is. De
Fritz Ruddolf Körper, wo mer anfangs im Plenum entdeckt hatte, war jedefalls kurze Zeit später veschwunn.
Alla dann
Ihr Rolf Schnorreberjer
Die Schnorreberjersch in Berlin, 2.Teil
Wie mir am 22. April uff Gleis zwä vom Sowwerummer Bahnhof gebatscht sinn, hott uns es netteschte Veabschiedungskomitee der Welt veabschied’t. Es hott aus de Tine Hoff bestann.
Uff em Bahnsteig simmir zwä Männer uffgefall, wo aach in de Regionalexpress um 8.12 Uhr ingestiej sinn, in dem dann alle ihr Lewe in volle Züge genieße konnte. Die Männer honn sich 8 oder 10 Reihe weiter hingehockt, mit Blick in unser Richtung. De Größere hott middem Kopp die Lehne von de Sitzreihe üwwerragt. Do honn ich en gedauft: „De Mann mit de lachende Aue“.
Wie mer in Frankfurt mit de ganz Korona von Gleis 18 rüwwer gemacht honn uff Gleis 9, wo unser ICE abfahre sollt, honn ich dann aach unser guter Hirte kennegelernt, wo unser Herd von fuffzig Naheländer Schäf so gut geführt hott - unn das ohne bissiger Schäferhund, unser Werner: die Dorothee Werner vom Büro Klöckner. Mit der hott das Julia e guter Fang gemacht, das kann ich Ihne san.
Wie uns am nägschte Morje die Rita Schönböck die Schönheite der Architektur vom Bundeskanzleramt näher gebracht hott, honn ich erfahr, dass der Mann mit de lachende Aue unn sei Begleiter a) aus Staudernum unn b) Sohn unn Vadder sinn: de Jürgen unn de Heinrich Seiß.
Beim Omendesse im Restaurant Tucholsky hott uns die Julia Klöckner Grüße von de Frau von der Leyen ausgericht, de Familieministerin, die sich noch lebhaft an die Schnorreberjersch aus Sowwerum erinnere det. Ich män, mir sinn jo aach e Mehrgeneratione-Familie aus em Bilderbuch! De Moritz Schlarb is 19 - unn beiere Dame wie unsere Bühneoma Leni Dickopp isses Alter kä Thema!
Fer unser nägscht Premiere am 26. September im Kaisersaal lade mir die Frau von der Leyen jedefalls in. Bis dohin is dann aach hoffentlich unser Mehrgeneratione-Sketch mit em Schnorreberjersche „Familie-Rolator“ fertig!
Im Zug von Berlin zurück, hatte dann manche von uns Ent-Zugserscheinunge vom Betreuer Breuer seine flott genuschelte Berliner Sprüch, annere mehr von de flotte Cocktails in de Hotelbar, vom Tequila Sunrise, vom White Russian oder vom Swimming Pool.
Bei unsere Ankunft in Sowwerum hott uns awwer es netteschte Begrüßungskomitee der Welt dodrüwwer hingweg getröscht: die Tine Hoff, de Harald Henn, die Tanja Weinel unn de Michael Dickopp.
Alla dann
ihr Rolf Schnorreberjer
Es Üwwerraschungsmenü
Geschtern ware mer in Kreiznach, es Karin unn ich ich, weil es uunbedingt e Paar neue Pömps bräucht’, für uff de 70.Geburtstag von seine Mudder. Alla! Simmer losgezo, Pariser Schückelscher für Sowwerumer Füß’ kaafe! Mei liewer Alder, das war vielleicht anstrengend! No ja, awwer so no zwä Stunn sat’s Karin, das do Paar wär’s - unn jetz wär’s fertig.
Ich sat: „Ich aach! Unn zwar fix unn!“ Zum Ausgleich wollt’s mer was Gudes dun unn mich zum Esse inlade; ob ich e Wunsch hätt. „È è!”, sat ich, „Hauptsach nah!“ Simmer gleich vis à vis ingekehrt, so asiatisch war das unn die Stühl honn bequem ausgesiehn!
Jetz wollte mir uns awwer nit durch die ganz Speisekart quäle, da hommer die Bedienung gefrot, ob sie uns was empfehle könnt. Konnt se: Es Üwwerraschungsmenü.
Se hätte’s rechter „Blaues-Wunder-Menü“ genennt! Das hommir nämlich erlebt, weil alles lauwarm war, die Supp, de Hauptgang unn de Nachtisch. Bei lauwarme Litschis hommer Bilanz gezo.
Es Karin sat: „Mir honn uns halt vewählt: erschtens im Lokal unn zwettens im Menü!“ Unn do sat ich: „Eintlich hommir gar nit gewählt, weil mer so müde Fieß hatte.“
Siehn Se, unn das bassiert uns am 27. September nit! Ich wäß jetz natürlich nit, was Sie wähles, das geht mich jo aach nix an. Die Hauptsach is, Sie wähle! Nit dass es Ihne geht wie uns!
Gerhard Engbarth